ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ชื่อเกลือชนิดหนึ่งในตำรายาไทย.
น. ยารักษาโรค. (ป. คิลาน + เภสชฺช).
น. ยางไม้สำหรับยาเรือเป็นต้น.
ก. แช่เครื่องยาไว้ในของเหลวมีเหล้าเป็นต้น.
ก. ตายมากมายเกลื่อนกลาดไปเหมือนถูกยาเบื่อ.
[ปฺริยานุด] น. น้องที่รัก. (ส.).
[ปันยาสะ-] (แบบ) ว. ห้าสิบ. (ป.).
น. ศรหรือหน้าไม้ที่มีลูกอาบด้วยยาพิษ.
ก. ถู เช่น ฝนยา; ลับ เช่น ฝนมีด.
[แพดทะยา] (โบ) น. แพทย์.
น. หม้อสูบยาของชาวอาหรับ. (ช.).
[สมยา] น. ชื่อที่ตั้งให้ กร่อนมาจากคำว่า สมัญญา.