ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปันนะระสี] ว. ที่ ๑๕. (ป. ปณฺณรสี).
น. หม้อนํ้า, เต้านํ้า. (ป.; ส. ภฺฤงฺคาร).
(วรรณ) น. ผู้มีอำนาจเหนือผู้อื่น.
น. จอมนักรบ, พระเจ้าแผ่นดิน. (ส. วีร + อินฺทฺร).
น. พ่อตา, พ่อผัว. (ส. ศฺวศุร; ป. สสฺสุร).
น. บริเวณที่แม่น้ำ ๓ สายมาบรรจบกัน.
น. หัว, เบื้องสูงสุดของหัว. (ป. สิร + อุตฺตม).
ก. กระจายเสียงทางวิทยุ, กระจายเสียงและแพร่ภาพทางโทรทัศน์.
น. วันอาทิตย์, สูรยวาร หรือ อาทิจจวาร ก็ว่า.
[กะมะลาด] (กลอน) น. บัว; ใจ. (ป., ส. กมล + ศ เข้าลิลิต).
น. กะอวม เช่น กะอามลั่นทมชวน ใจรื่น รมย์นา. (พงศ. เหนือ).
[กะสิดิ, กะสีดิ] (แบบ) น. แผ่นดิน. (ส. กฺษิติ), ในบทกลอนใช้เป็นส่วนหน้าสมาส แปลว่า พระเจ้าแผ่นดิน เช่น กษิดินทรทายทานแล้ว. (ส. กฺษิติ + อินฺทฺร), อนนว่ากษีดิศรสุริยทงงหลาย. (ส. กฺษิติ + อีศฺวร), อนนว่าพระแพศยันดรกษิดิศวร์. (ส. กฺษิติ + อีศฺวร). (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์, วนปเวสน์).