ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ละอายใจ, อับอายมาก
ว. มีใจเผื่อแผ่ทั่วไป.
ก. ไม่มีกำลังใจจะสู้.
ก. รู้สึกปลอดโปร่งเพราะหมดความกังวลใจ.
(สำ) น. ความสุขที่เกิดจากการทำความดี หรือความทุกข์ที่เกิดจากการทำความชั่ว ย่อมอยู่ในใจของผู้ทำเอง.
(สำ) ว. มีสีหน้าดูซื่อ ๆ แต่มีนิสัยคดโกง.
(สำ) ว. มีหน้าตาแสดงความเมตตา แต่ใจเหี้ยมโหด.
ว. มีความรู้สึกสุขสบายทั้งกายและใจ.
ก. อาการที่ทำโดยไม่สนิทใจหรือไม่สะดวกใจเพราะกระดากอายเป็นต้น.
[ทำมา-] น. อารมณ์ที่ใจรู้, อารมณ์ที่เกิดทางใจ. (ป. ธมฺมารมฺมณ).
[ปฺระโมด] น. ความบันเทิงใจ, ความปลื้มใจ, โดยมากใช้ ปราโมทย์.