ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,142 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ชายป่า, กลางทุ่ง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระพี้เขาควาย

น. ชื่อไม้ต้นขนาดกลางถึงใหญ่ชนิด Dalbergia cultrata Grah. ex Benth. ในวงศ์ Leguminosae ขึ้นตามป่าเบญจพรรณและป่าทุ่งทั่วไป เว้นแต่ปักษ์ใต้ แก่นสีดำแข็งและหนักมาก ใช้ทำเครื่องเรือน เพลาเกวียน และด้ามเครื่องมือต่าง ๆ.

พนจร,พนจรก

[พะนะจอน, พะนะจะรก] น. ชาวป่า, พรานป่า. (ป., ส. วนจร, วนจรก).

พเนจร

น. ผู้เที่ยวป่า, พรานป่า; โดยปริยายหมายความว่า ร่อนเร่ไป, เที่ยวไปโดยไร้จุดหมาย. (ป., ส. วเนจร).

กะต่อย

น. พลูป่า เรียกว่า พลูกะต่อย. (ปรัดเล).

กุย

น. ชาวป่าพวกหนึ่งคล้ายพวกมูเซอ.

บุก

ก. ลุย, ฝ่าไป, เช่น บุกโคลน บุกป่า.

ปันจุเหร็จ

น. เครื่องรัดเกล้าที่ไม่มียอด; โจรป่า. (ช.).

พนชีวี

[พะนะ-] น. ชาวป่า. (ส. วนชีวินฺ).

พนัสดม

[พะนัดสะดม] น. ป่ามืด, ป่าทึบ.

มหาพน

น. ชื่อกัณฑ์ที่ ๗ ของมหาชาติ ว่าด้วยเรื่องป่า.

ระนาม

น. ป่ารกฉำแฉะ เรียกว่า ป่าระนาม, ระนัม ก็ว่า.

วนสณฑ์,วนสัณฑ์

น. ป่าสูง, ป่าดง, ราวป่า, แนวป่า. (ป.).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด