ผลการค้นหา

จ-ป-ค* *จ-ป-ค *จ-ป-ค*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 6,039 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "จ-ป-ค"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประสันนาการ

น. อาการเลื่อมใส. (ป. ปสนฺนาการ).

คามณีย์

[คามะนี] น. ผู้ฝึกหัดม้าหรือช้าง, หมอช้าง, นายสารถี, เช่น พลคชคณผาดผ้าย คามณีย์ทาย จำทวยทวน. (สมุทรโฆษ). (ป.).

คณบดี

[คะนะบอดี] น. หัวหน้าคณะในมหาวิทยาลัยหรือในสถาบันที่เทียบเท่า. (ป., ส. คณ + ปติ).

รวะ

น. เสียงดัง, เสียงเอิกเกริก, เสียงอึง, เสียงร้องครํ่าครวญ. ก. ร้อง, ร้องไห้. (ป., ส.).

กระโหย

[-โหยฺ] (กลอน) ก. โหย คือ ร้องไห้, ครํ่าครวญ.

คชินทร์,คเชนทร์

น. พญาช้าง. (ส. คช + อินฺทฺร).

ค้อนควัก

ก. ค้อนจนหน้าควํ่า, ควักค้อน ก็ว่า.

ชำเนียร

ว. แก่ครํ่าคร่า, ชำรุด. (แผลงมาจาก เชียร).

เชียร

ว. แก่ครํ่าคร่า, ชำรุด. (แผลงมาจาก ชีระ).

ฐานบัทม์

น. ฐานบัวหน้ากระดานบัวควํ่าบัวหงาย.

ทรุดโทรม

ว. เสื่อมไปเพราะร่วงโรย ครํ่าคร่า หรือตรากตรำเกินไป.

ประกีรณกะ,ประเกียรณกะ

[ปฺระกีระนะกะ, ปฺระเกียนระนะกะ] ว. เรี่ยราย, เบ็ดเตล็ด, กระจาย, ระคนกัน, คละกัน. (ส. ปฺรกีรฺณก; ป. ปกิณฺณก).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด