ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 377 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*เพ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เพริศพริ้ง

ว. งามเฉิดฉาย, พริ้งเพริศ ก็ว่า.

เพรียก

[เพฺรียก] ว. อาการที่ร้องมาก ๆ อย่างนกร้อง.

เพรียกพร้อง

ก. ร้องเซ็งแซ่ (ใช้แก่นกเป็นต้น).

เพรียง

[เพฺรียง] น. ส่วนร่างกายที่นูนอยู่หลังหู, มักใช้ว่า เพรียงหู; เรียกผิวหนังที่ขรุขระอย่างหน้าออกฝีว่ามีลักษณะเป็นเพรียง. ว. พร้อม, มักใช้คู่กันว่า พร้อมเพรียง.

เพรียง

[เพฺรียง] น. ชื่อสัตว์ทะเลไม่มีกระดูกสันหลังประเภทสัตว์ขาปล้อง มีหลายชนิดในอันดับ Thoracica เปลือกหุ้มตัวมี ๖ แผ่น เรียงซ้อนกัน รูปร่างของเปลือกมีหลายแบบ เช่น รูปกรวยควํ่า มีปากเปิดด้านบน เปลือกบริเวณปากบางและคม เกาะอยู่ตามหินและวัสดุอื่น ๆ ที่นํ้าท่วมถึง เช่น ชนิด Balanus amphitrite ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางที่ฐานประมาณ ๑ เซนติเมตร.

เพรียง

[เพฺรียง] น. ชื่อหอยทะเลกาบคู่ในวงศ์ Teredinidae ลำตัวยาวอ่อนนุ่ม เปลือกเล็กมากคลุมเฉพาะด้านหัว เจาะกินเนื้อไม้ มีหลายชนิด เช่น ชนิด Lyrodus pedicellatus.

เพรียงคอห่าน

ดู สนับ ๒, สนับทึบ.

เพรียงเมือง

ก. แทรกแซงบ่อนจิตใจชาวเมือง.

เพรียบ

[เพฺรียบ] ก. เพียบ.

เพรี้ยม

[เพฺรี้ยม] (กลอน) ว. แฉล้ม, แช่มช้อย. (อย่างเดียวกับ พริ้ม).

เพรี้ยมพราย

ว. งามแฉล้ม.

เพรียว

[เพฺรียว] ว. เปรียว, ฉลวย, เรียว, เช่น รูปร่างเพรียว เรือเพรียว.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด