ค้นเจอ 5,652 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "แชงคูส"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ภูป

พระเจ้าแผ่นดิน. (ส.)

คำนาม

ภูภุช

พระเจ้าแผ่นดิน. (ส.)

คำนาม

นิสภ,นิสภ-

[-สะพะ-] (แบบ) ว. ผู้ประเสริฐ เช่น นิสภขัตติยวราเรืองพระยศ. (ม. ร่ายยาว ชูชก). (ป.).

สต,สต-,สตะ,สตะ

[สะตะ-] น. ร้อย (๑๐๐). (ป.; ส. ศต).

หงส,หงส-,หงส์,หงส์

[หงสะ-, หง] น. นกในนิยายถือว่าเป็นนกในตระกูลสูง มีเสียงไพเราะ เป็นพาหนะของพระพรหม; ในวรรณคดีหมายถึงบุคคลที่มีชาติตระกูลสูงและเปรียบการเดินที่งดงามอ่อนช้อยและเป็นสง่าเทียบด้วยการเดินของหงส์. (ป., ส. หํส).

กุณิ,กุณี

น. คนง่อย. (ป., ส.); กระเช้า เช่น แลมีมือกุ ํกุณีแลขอขุดธงง ก็ท่องยงงไพรกันดาร เอามูลผลาหารในพนาลี. (ม. คำหลวง วนปเวสน์).

เซ็น

น. ไม้ที่สอดเข้ากับลูกตั้งเรือนฝากระแชงอ่อนหรือฝาขัดแตะ. ก. เย็บแบบด้วยดอกไม้หรือใบไม้ให้เป็นแถบยาว เพื่อใช้ตกแต่งประดับโครงประทุนคลุมผ้าไตรเป็นต้น, สวน ก็ว่า.

พิปลาส

[-ปะลาด] ว. วิปลาส. (ป. วิปลฺลาส; ส. วิปรฺยาส ว่า ความคลาดเคลื่อน).

กำเพลิง

[-เพฺลิง] น. ปืนไฟ. (ข. กำเภฺลีง).

เจ้าข้า

ว. คำของผู้น้อยรับคำของผู้ใหญ่; คำร้องบอกกล่าว.

โดม

น. แนว, แถว, สายนํ้า. (ข. ฎง).

ตระกอง

[ตฺระ-] ก. กอด, เกี่ยวพัน, กระกอง ก็ว่า. (ข. ตฺรกง).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ