ค้นเจอ 1,435 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "แก่มาก, อายุมาก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โสกันต์

(ราชา) ก. โกนจุก (ใช้แก่พระองค์เจ้าขึ้นไป).

หย่อง ๆ

ว. เหย่า ๆ (ใช้แก่กิริยาวิ่ง).

หยักศก

ว. ที่หยิกน้อย ๆ (ใช้แก่ผม).

หัวโบราณ

ว. นิยมตามแบบเก่าแก่, (ปาก) ครึมาก, ล้าสมัย.

อะเอื้อย

ว. เจื้อยแจ้ว, เอื่อย ๆ, (ใช้แก่เสียง).

อัทธคต

น. ผู้ที่ได้ผ่านทางไกลหรืออยู่มานาน, คนแก่. (ป.).

กรรมขัย

[กำมะไข] (โบ) น. การสิ้นอายุเพราะกรรม เช่น อันว่าอายุสม์ยังมิควรตาย แลมาตายดั่งนั้นชื่อว่ากรรมขัยแล. (ไตรภูมิ). (ส. กรฺม + ป. ขย).

ชนมาพิธี,ชนมายุพิธี

[ชนนะ-] น. อายุ, อายุขัย, กำหนดอายุ, เช่น ครั้นว่าจะสิ้นชนมาพิธีแล้วก็เสด็จเข้าสู่นฤพานแล. (ไตรภูมิ), ก็อยู่จนสิ้นชนมายุพิธี ในธรณีดลน้นน. (ม. คำหลวง ทศพร). (พิธี ว่า กำหนด).

เต็มตา

ว. ใช้แก่กริยานอน หมายความว่า นอนอิ่ม เช่น นอนเต็มตา, ใช้แก่กริยาเห็น หมายความว่า เห็นชัด เช่น เห็นเต็มตา.

ไล่สี

ก. เกลี่ยสีให้เสมอกันในการระบายสี ระบายสีให้เป็นไปตามลำดับของสีจากสีอ่อนไปหาแก่หรือจากสีแก่ไปหาอ่อน.

เสียงตก

น. ความสามารถในการร้องเพลงต่ำกว่าระดับเดิม เพราะร้องมากไปหรืออายุมากขึ้นเป็นต้น เช่น นักร้องคนนี้เคยเสียงดี แต่เวลานี้เสียงตกไปมาก เพราะอายุมากขึ้น; โดยปริยายหมายถึงคะแนนเสียงต่ำลง เช่น ในพื้นที่นี้เขามีเสียงตกไปมาก สงสัยว่าเลือกตั้งครั้งนี้คงจะไม่ได้รับเลือก.

เสือสิ้นลาย

น. เสือแก่ที่หมดลายดูคล้ายเสือขาวออกหากินตามปรกติไม่ได้, โดยปริยายหมายถึงคนที่เคยมีความเก่งกล้าสามารถมาก่อน ต่อมาเมื่อร่างกายทุพพลภาพหรืออายุมากขึ้น ความเก่งกล้าสามารถก็เสื่อมลง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ