ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ชนนะนี] น. หญิงผู้ให้เกิด, แม่. (ป., ส.).
(กฎ; เลิก) น. ชายที่ลอบได้เสียกับหญิงซึ่งสามียังมีชีวิตอยู่.
[ดะนะยา] (แบบ) น. ลูกหญิง. (ป., ส. ตนย).
น. หญิงที่ถือว่ามีฐานะสูงศักดิ์กว่าชายที่หมายปอง.
น. ชื่อโรคจำพวกหนึ่งมีอาการให้ท้องโตอย่างหญิงมีครรภ์.
น. หน้าท้องแฟบ, เรียกครรภ์ของหญิงที่มีลักษณะเล็ก.
น. คำที่ใช้เรียกราชนิกุลฝ่ายหญิงชั้นหม่อมเจ้า.
น. ตัวรองฝ่ายหญิงในการแสดงละครหรือภาพยนตร์เป็นต้น.
ว. มีรูปทรงแบบบาง (มักใช้แก่หญิงสาว).
น. โรคบิดที่เป็นแก่หญิงมีครรภ์แก่จวนจะคลอด.
น. ต่อแตน; หญิงผู้ปักลายเสื้อผ้า. (ส.).
(ปาก) น. ชายที่ได้หญิงเป็นภรรยาทั้งแม่ทั้งลูกหรือทั้งพี่ทั้งน้อง.