ค้นหา "อ.ท.ย." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 1,495 รายการ

อ. คำที่เปล่งออกมาเพื่อให้รู้ตัวหรือให้ยั้งเป็นต้น.

น. ทางปฏิบัติที่ให้สำเร็จเป็นพระอนาคามี. (ส. อนาคามินฺ + มารฺค; ป. อนาคามิมคฺค). (ดู มรรค).

[อาดยากอน, อาดชะยากอน] น. ผู้ก่ออาชญากรรม, ผู้กระทำความผิดที่เป็นคดีอาญา.

ว. หก. (ใช้ในคำสมาส เมื่อนำหน้าตัว ณ ม ย). (ส.; ป. ฉ).

น. ข้าวชนิดที่ทำเพื่ออุทิศให้เปรตประเภทหนึ่งในพิธีสารท.

[ตฺริด] (แบบ) ก. เจาะ, แทง. (ส.; ป. ตุท).

ก. ให้แล้ว, ใช้เป็นคำหลังสมาส เช่น พรหมทัต เทวทัต. (ป. ทตฺต).

น. โทษถึงชีวิต. (ป.; ส. ปฺราณทณฺฑ).

ว. ผู้กล่าวไพเราะ. (ป. วคฺคุ + วท ว่า ผู้กล่าว).

[อัดทะบด] น. ครึ่งทาง. (ส. อรฺธปท).

[-พิน] น. หยาดนํ้า. (ป., ส. อุท + พินฺทุ).

[อุปะรากอน, อุบปะรากอน] น. ละครประเภทหนึ่ง มีดนตรีเป็นส่วนประกอบสำคัญ ดำเนินเรื่องด้วยการร้องเพลงผสมวงดุริยางค์. (อ. opera).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ