ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ตะติยะ-] ว. ที่ ๓, คำรบ ๓, มักใช้ประกอบหน้าคำอื่น เช่น ตติยวาร. (ป.).
[ปฺระสูด, ปฺระสูติ-] (ราชา) น. การเกิด; การคลอด. ก. เกิด; คลอด. (ส. ปฺรสูติ; ป. ปสูติ).
[ทุติยะ-] (แบบ) ว. ที่ ๒, มักใช้นำหน้าศัพท์อื่น เช่น ทุติยดิถี = วัน ๒ คํ่า, ทุติยมาส = เดือนที่ ๒, ทุติยวาร = ครั้งที่ ๒, ทุติยสุรทิน = วันที่ ๒. (ป.).
น. กระบอกตักนํ้า ปากแฉลบอย่างปากพวยกา.
[กาน, กาละ-] น. เวลา, คราว, ครั้ง, หน. (ป., ส.).
[กาลันยุตา] น. ความเป็นผู้รู้กาล. (ป.).
[โกฺรนจะ] (กลอน) น. โกญจ, นกกระเรียน, เช่น กาโกรญจโกกิล. (สมุทรโฆษ).
(โบ) น. มาตราตวง เท่ากับ ๗ อูกา. (ป.).
(แบบ) น. แม่ครัว. (ป. ปาจิกา). (ดู บาจก).
[สุนละการัก] น. เจ้าหน้าที่รักษาศุลกากร.
[-กายะ-] น. กายของตน. (ป.; ส. สฺวกาย).
น. ศิษย์ผู้หญิงของศาสดา. (ป.; ส. ศฺราวิกา).