ค้นเจอ 836 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "อันติกา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตติย,ตติย-

[ตะติยะ-] ว. ที่ ๓, คำรบ ๓, มักใช้ประกอบหน้าคำอื่น เช่น ตติยวาร. (ป.).

ประสูติ,ประสูติ-

[ปฺระสูด, ปฺระสูติ-] (ราชา) น. การเกิด; การคลอด. ก. เกิด; คลอด. (ส. ปฺรสูติ; ป. ปสูติ).

ทุติย,ทุติย-

[ทุติยะ-] (แบบ) ว. ที่ ๒, มักใช้นำหน้าศัพท์อื่น เช่น ทุติยดิถี = วัน ๒ คํ่า, ทุติยมาส = เดือนที่ ๒, ทุติยวาร = ครั้งที่ ๒, ทุติยสุรทิน = วันที่ ๒. (ป.).

กะพล้อ,กะพ้อ,กะพ้อ

น. กระบอกตักนํ้า ปากแฉลบอย่างปากพวยกา.

กาล,กาล,กาล-

[กาน, กาละ-] น. เวลา, คราว, ครั้ง, หน. (ป., ส.).

กาลัญญุตา

[กาลันยุตา] น. ความเป็นผู้รู้กาล. (ป.).

โกรญจ

[โกฺรนจะ] (กลอน) น. โกญจ, นกกระเรียน, เช่น กาโกรญจโกกิล. (สมุทรโฆษ).

ธัญมาส

(โบ) น. มาตราตวง เท่ากับ ๗ อูกา. (ป.).

บาจิกา

(แบบ) น. แม่ครัว. (ป. ปาจิกา). (ดู บาจก).

ศุลการักษ์

[สุนละการัก] น. เจ้าหน้าที่รักษาศุลกากร.

สักกาย,สักกาย-

[-กายะ-] น. กายของตน. (ป.; ส. สฺวกาย).

สาวิกา

น. ศิษย์ผู้หญิงของศาสดา. (ป.; ส. ศฺราวิกา).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ