ค้นหา "ศ.ร." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 679 รายการ

(โบ) น. การเล่นชนิดหนึ่ง เช่น มีการมหรสพสมโภชต่าง ๆ และมีโจนร่มด้วย. (พงศ. เลขา).

ว. เท่าเทียม, เสมอ, เช่น ฝีมือทั้งสองฝ่ายนั้นดีทัดกัน. (พงศ. เลขา).

[ทันตะ-] น. แพทย์ผู้มีหน้าที่ตรวจรักษาโรคทางฟัน เหงือก ขากรรไกร และโรคภายในช่องปาก.

น. ผู้หญิง เช่น รฦกกระลาศรี เสาวภาคย กูเออย. (กำสรวล).

น. ยอด เช่น กุฎาธารธาษตรี. (ยอพระเกียรติ ร. ๒).

[จะดุระ] (กลอน) แผลงมาจาก จตุร หมายความว่า สี่.

[ฉะเหฺนียน] น. ฝั่งนํ้า. (ข. เฉฺนร ว่า ชายฝั่ง).

(กลอน) ว. ไกล เช่น ทุรัศกันดาร. (ส.; ป. ทูร).

[ปันนะระสี] ว. ที่ ๑๕. (ป. ปณฺณรสี).

น. หม้อนํ้า, เต้านํ้า. (ป.; ส. ภฺฤงฺคาร).

(วรรณ) น. ผู้มีอำนาจเหนือผู้อื่น.

น. จอมนักรบ, พระเจ้าแผ่นดิน. (ส. วีร + อินฺทฺร).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ