ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[นากคะบอริพัน] น. ชื่อกลบทชนิดหนึ่ง.
[บอริพาด] ก. กล่าวติเตียน, กล่าวโทษ, ด่าว่า. (ส. ปริภาษ).
[บอริยาย] ก. บรรยาย, สอน, แสดง, เล่าเรื่อง.
[ปะริดโตทก] น. นํ้าพระปริตร, นํ้าพระพุทธมนต์. (ป.).
[ปะริ-] น. ที่สุดลงโดยรอบ (หมายความว่า ที่สุดหรือจบลงอย่างบริบูรณ์แล้ว), จบ. (ป.).
[ปะริ-] ก. นึกเป็นทุกข์หนักใจ. (ป. ปริวิตกฺก ว่า การตรึกตรอง).
[-หะริด] น. เพื่อน, ผู้มีใจดี. (ส. เสาหฺฤท).
น. กิจที่ควรประพฤติต่ออาจารย์. (ป. อาจริยวตฺต).
[วินาด-] ก. จงพินาศ, จงฉิบหาย, เป็นคำแช่งที่ออกเสียงเพี้ยนมาจากคำลงท้ายในคาถาอาคมที่เป็นภาษาบาลีว่า วินสฺสนฺตุ.
[-ดฺรก] (กลอน) ก. วิตก. (ส. วิตรฺก; ป. วิตกฺก).
[-ปะหฺริด] ก. วิปริต. (ป., ส. วิปรีต).
น. พิพัฒน์. (ส. วิวรฺธน; ป. วิวฑฺฒน).