ค้นเจอ 22,168 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วินเทจ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เทศน์,เทศนา

[เทด, เทสะนา, เทดสะหฺนา] น. การแสดงธรรมสั่งสอนในทางศาสนา. ก. แสดงธรรม เช่น พระเทศน์, (ปาก) โดยปริยายหมายความว่า ดุด่าว่ากล่าวอย่างยืดยาว เช่น วันนี้ถูกเทศน์เสียหลายกัณฑ์. (ป. เทสนา).

อุปเทศ

[อุปะเทด, อุบปะเทด] น. การชี้แจง, การสั่งสอน, การแนะนำ; คำสั่งสอน, คำชี้แจง, คำแนะนำ. ก. สอน, ชี้แจง, แนะนำ. (ส., ป. อุปเทส).

กระสินธุ

(โบ; กลอน) น. แม่นํ้า เช่น กระแสกระสินธุสงสาร. (อุเทน). (กระ + ป., ส. สินฺธุ).

กันดอง

(โบ) น. ถ่องแถว เช่น เทเพนทรพฤกษนุกันดอง. (กล่อมช้างของเก่า).

เทพทัณฑ์

[เทบพะ-] น. ไม้มีปลายพันผ้าสำหรับชุบนํ้ามันจุดไฟในพระราชพิธีกัตติเกยา.

มรัมเทศ

[มะรำมะเทด] น. ประเทศพม่า. (ป. มรมฺมเทส).

อดิเทพ

น. เทวดาผู้ยิ่งกว่าเทวดาอื่น ๆ. (ป. อติเทว).

เก๊ก

(ปาก) ก. วางท่า; ขับไล่. (จ.).

วิฆเนศ,วิฆเนศวร

[วิคะเนด, วิคะเนสวน] น. ชื่อเทพองค์หนึ่งมีพระเศียรเป็นช้าง ถือว่าถ้าบูชาแล้วป้องกันความขัดข้องที่จะเกิดมีขึ้นได้, คเณศ พิฆเนศ หรือ พิฆเนศวร ก็เรียก. (ส. วิฆน + อีศ; วิฆน + อีศฺวร).

ทวิตียะ,ทวิตียา

[ทะวิ-] (แบบ) ว. ที่ ๒. (ส.).

ทวิระ

[ทะวิ-] (แบบ) ว. สอง. (ส.).

วิมลาก

[วิมะ-] (โบ) ว. มากยิ่ง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ