ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วิกขำ] น. เส้นผ่านศูนย์กลาง. (ป.).
ว. วิกฤต. (ป. วิกต).
[วิเทด-] น. ความสัมพันธ์กับต่างประเทศ.
[วิมะ-] (โบ) ว. รักยิ่ง.
น. พระนิพพาน. (ป. วิวฏฺฏ).
[เวสะ-] น. ความไม่เสมอกัน. (ป. วิสม).
น. ลิ้นซึ่งเป็นใหญ่ในการลิ้มรส. (ป. ชิวฺหา + อินฺทฺริย).
น. โรคอย่างหนึ่งเกิดที่ลูกตา ทำให้ตาพิการมองอะไรไม่เห็นชัดเจน หรืออาจทำให้ตาบอดได้ มีหลายชนิด.
ก. อาการของตาที่ประสบรูป, ปรากฏแก่ตา, ปรากฏแก่ใจ, คิดรู้.
[-วิมุด] (แบบ) น. ความหลุดพ้นด้วยอำนาจแห่งจิต เป็นโลกุตรธรรมประการหนึ่ง, คู่กับ ปัญญาวิมุติ. (ป. เจโตวิมุตฺติ).
[วิกเขบ, วิกเขปะ] น. การเคลื่อนหรือแกว่งไปมา. (ป.; ส. วิกฺเษป).
น. มิ่งขวัญดวงตา, สิ่งที่เห็นเป็นที่เจริญตา.