ค้นเจอ 468 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วันเดือนปี"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

คริสต์ศตวรรษ

น. รอบ ๑๐๐ ปี นับตั้งแต่วันสมภพของพระเยซู.

ค้างปี

ว. ล่วงเวลานานเป็นปี เช่น เหล้าค้างปี ปลาร้าค้างปี.

นาคสังวัจฉระ

[นากคะสังวัดฉะระ] น. ปีมะโรง. (ป.).

วรรษา

[วัดสา] น. พรรษา, ฤดูฝน; ปี. (ส.).

วัยชรา

น. วัยที่ต่อจากวัยกลางคน อายุเกิน ๖๐ ปี.

เจ็ด

น. จำนวนหกบวกหนึ่ง; ชื่อเดือนจันทรคติ เรียกว่า เดือน ๗ ตกในราวเดือนมิถุนายน; (โบ) เรียกลูกชายคนที่ ๗ ว่า ลูกเจ็ด, คู่กับ ลูกหญิงคนที่ ๗ ว่า ลูกเอก. (กฎ. ๒/๒๖).

เชษฐ,เชษฐ-,เชษฐ-

[เชดถะ-] น. เดือนอันมีพระจันทร์เพ็ญเสวยฤกษ์เชษฐา เรียกว่า เชษฐมาส คือ เดือน ๗ ตามจันทรคติ ตกในราวเดือนมิถุนายน, ถ้าพระจันทร์เพ็ญเกี่ยวมาทางดาวฤกษ์มูลา เรียกว่า เชษฐมูลมาส. (ป. เชฏฺ; ส. เชฺยษฺ, ไชฺยษ).

เข้าพรรษา

น. เรียกวันที่พระสงฆ์เริ่มเข้าจำพรรษา คือ วันแรม ๑ คํ่า เดือน ๘ ว่า วันเข้าพรรษา. ก. เข้าอยู่ประจำที่ ๓ เดือนในฤดูฝน (ใช้แก่พระสงฆ์).

รัตนโกสินทรศก

[รัดตะนะโกสินสก] น. ปีนับตั้งแต่วันตั้งกรุงรัตนโกสินทร์ เริ่มตั้งภายหลังพุทธศักราช ๒๓๒๔ ปี (พุทธศักราชลบด้วย ๒๓๒๔ เท่ากับรัตนโกสินทรศก).

ทุ้ง

ว. ตุง, ตุ่ยออกมา. น. ฝักบัวที่ย้อยลงมา เช่น เปิดนํ้าลงตามทุ้งสหัสธารา. (สิบสองเดือน).

ปฐมสุรทิน

[ปะถมมะสุระทิน] น. วันที่ ๑ แห่งเดือนทางสุริยคติ.

ปักษาวสาน

[ปักสาวะสาน] น. วันสิ้นปักษ์, วันเพ็ญหรือวันสิ้นเดือน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ