ค้นเจอ 2,958 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ลูกชายคนโต"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ดนยะ,ดนัย

[ดะนะยะ, ดะไน] (แบบ) น. ลูกชาย. (ป., ส. ตนย).

ขา

(โบ) ส. เป็นสรรพนามบุรุษที่ ๓ แทนคำว่า เขาสองคน เช่น สองขาพ่อลูก หมายถึง เขาสองคนพ่อลูก.

พรากลูกนกลูกกา,พรากลูกนกฉกลูกกา

(สำ) ก. ทำให้ลูกพลัดพรากจากพ่อแม่.

โม่งโค่ง

ว. ใหญ่โตเกะกะ, ใหญ่โตไม่สมรูป, เช่น รูปร่างโม่งโค่ง.

คน

น. มนุษย์.

คน

ก. กิริยาที่เอามือหรือสิ่งอื่นกวนเพื่อทำสิ่งที่นอนก้นหรือที่เกาะกันอยู่เป็นกลุ่มเป็นก้อนให้กระจายขยายตัว หรือกวนสิ่งต่าง ๆ ให้เข้ากัน.

ภาตา,ภาตุ

น. พี่ชายน้องชาย. (ป.; ส. ภฺราตฺฤ).

มัชฌิมบุรุษ

น. ชายที่มีวัยปานกลาง, ชายที่มีอายุและกำลังปานกลาง.

มาณพ

[-นบ] น. ชายหนุ่ม, ชายรุ่น. (ป., ส.).

อะนะ,อะหนะ

น. ลูก, น้อง, (ใช้เป็นคำเรียกแสดงความรู้สึกรักและเอ็นดู) เช่น อันอะหนะบุษบาบังอร. (อิเหนา), อานะ ก็ว่า. [ช. anak ว่า ลูก (ใช้ได้ทั้งลูกคนและลูกสัตว์)].

เสียนิสัย

ก. มีนิสัยไม่ดี เช่น พ่อแม่มีลูกคนเดียว จึงตามใจจนลูกเสียนิสัย เอาแต่ใจตัวเอง.

สุดท้อง

ว. ที่เกิดทีหลังเพื่อน เช่น ลูกคนสุดท้อง น้องสุดท้อง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ