ค้นเจอ 2,199 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "รอง คนต."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กี๋

น. ฐานสำหรับรองสิ่งของหรือสำหรับนั่ง ทำด้วยวัตถุต่าง ๆ มีรูปต่าง ๆ กัน เช่น กี๋รองแจกัน กี๋รองกระถางต้นไม้; ภาชนะมีรูปต่าง ๆ สำหรับใส่เครื่องนํ้าชาแบบจีน เช่น กี๋ญวน.

กุ๊ย

น. คนเลว, คนโซ. (จ. กุ๊ย ว่า ผี).

คนร้าย

น. คนที่ไม่มีคุณธรรม; คนทำผิดอาญา, อาชญากร.

คอหยัก ๆ สักแต่ว่าคน

(สำ) น. คนที่ประพฤติตัวไม่สมศักดิ์ศรีของความเป็นคน.

สุชน

น. คนดี, คนประพฤติดี. (ป., ส.).

หมาขี้ไม่มีใครยกหาง

(สำ) น. คนที่ชอบยกตัวเอง, คนโอ้อวด.

ต้นบท

น. คนบอกบทให้คนรำรู้ว่าจะรำอย่างไร หรือให้คนร้องรู้ว่าจะร้องอย่างไร.

ส่วนเกิน

น. ส่วนที่นอกเหนือไปจากที่กำหนด เช่น ได้รับบัตรเชิญไปงาน ๒ คน แต่ไป ๓ คน คนที่ ๓ เป็นส่วนเกิน.

หมาหัวเน่า

(สำ) น. คนซึ่งเป็นที่รังเกียจของคนอื่นจนไม่สามารถเข้ากับใครได้, คนที่ไม่มีใครรักหรือคบหา.

อุตราษาฒ,อุตตราอาษาฒ,อุตตราสาฬหะ

[อุดตะราสาด, อุดตะราอาสาด, อุดตะราสานหะ] น. ดาวฤกษ์ที่ ๒๑ มี ๕ ดวง เห็นเป็นรูปครุฑหรือช้างพัง, ดาวแตรงอน หรือ ดาวราชสีห์ตัวเมีย ก็เรียก. (ส. อุตฺตราษาฒ; ป. อุตฺตราสาฬฺห).

เอกบุคคล,เอกบุรุษ

[เอกกะบุกคน, เอกะบุกคน, เอกกะบุหฺรุด, เอกบุหฺรุด] น. คนเยี่ยมยอด, คนประเสริฐ.

กลางหาว

น. กลางแจ้ง เช่น รองนํ้าฝนกลางหาว, บนฟ้า เช่น เครื่องบินรบกันกลางหาว.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ