ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ไหว, ทำปลายอวัยวะเช่นมือหรือเท้าให้ไหว.
ก. กรายนิ้ว, ใช้นิ้วมือหยิบอย่างมีท่าทีหยิบหย่ง.
[ฉะหฺมัง] ว. แม่น เช่น มือฉมัง, ขลัง เช่น เป่ามนตร์ฉมัง.
[นะขะ-] (แบบ) น. เล็บ, เล็บมือ, เล็บเท้า. (ป., ส.).
ก. เปล่าเปลี่ยว, ว้าเหว่, เช่น มือประหว่าคว้าหมอน. (สมุทรโฆษ).
น. การจับเจ้าสาวด้วยมือ คือ การแต่งงาน. (ส. ปาณิคฺรห; ป. ปาณิคฺคห).
[วะไล] น. กำไลมือ, ทองกร; ของที่เป็นวงกลม, วงกลม. (ป., ส.).
[สังขะกอน] น. ผู้มีสังข์อยู่ในมือคือ พระนารายณ์. (ป.).
น. กำปั้น, มือที่กำแน่นสำหรับชกหรือทุบเป็นต้น.
น. นิ้วต้นของมือ, (ปาก) นิ้วโป้, นิ้วโป้ง.
[-คุละ] น. นิ้วมือ, นิ้วเท้า. (ป., ส.).
ก. เอาอุ้งมือปิด ป้อง กัน หรือ จับไว้ เช่น กุมขมับ กุมมือ กุมดาบ; คุม เช่น กุมตัว กุมสติ กุมอำนาจ.