ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 433 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พ่ายแพ้,แตกพ่าย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ละบัด

ก. ลัด, ผลิ, แตกใบอ่อน, แตกขนอ่อน. ว. พึ่งลัด, พึ่งผลิ, อ่อน. (โดยมากใช้ ระบัด).

ข้าวตอก

น. ข้าวเปลือกข้าวเจ้าที่เอามาคั่วให้แตกบานเป็นดอก.

ญาติเภท

[ยาติเพด] (แบบ) น. การแตกระหว่างญาติ. (ป.).

ดินระเบิด

น. ดินปืนอย่างแรงใช้สำหรับระเบิดให้แตกทำลายไป.

บ่างช่างยุ

(สำ) น. คนที่ชอบพูดส่อเสียดยุยงให้เขาแตกกัน.

ประวาล

[ปฺระวาน] น. หน่อหรือแขนงต้นไม้ที่แตกออก. (ส.).

ปีนเกลียว

ว. มีความเห็นไม่ลงรอยกัน, ขัดแย้งกัน, แตกพวกหรือไม่ถูกกัน.

แพรก

[แพฺรก] น. ทางแยกของลำนํ้า. ก. แตก, แยก.

มากหมอมากความ

(สำ) ว. หลายคนก็มีความเห็นแตกต่างกันเป็นหลายอย่างจนตกลงกันไม่ได้.

วิภาษ

ก. พูดแตกต่าง, พูดแย้ง. (ส. วิ + ภาษฺ).

เลือน,เลือน ๆ

ว. มัว ๆ, ไม่แจ่มแจ้ง, เช่น ภาพเก่าสีเลือนไปจนเห็นหน้าไม่ชัด มองเห็นเลือน ๆ, เฟือน ๆ เช่น ความจำเลือนไป. ก. บัง, กั้น, เช่น มีกำแพงแลงเลือน ต่อต้าย. (ยวนพ่าย).

คว่ำ

[คฺวํ่า] ก. พลิกเอาด้านบนลงล่าง เช่น รถคว่ำ เรือคว่ำ; กิริยาที่เอาด้านหน้าลง เช่น นอนคว่ำ, กิริยาที่เอาด้านบนลงล่าง เช่น คว่ำชาม, ตรงข้ามกับ หงาย; เรียกใบหน้าที่แสดงอาการไม่พอใจหรือโกรธจนไม่เงยหน้าขึ้นมองดูว่า หน้าคว่ำ; โดยปริยายหมายความว่า ทำให้อีกฝ่ายหนึ่งพ่ายแพ้ เช่น คว่ำคู่ต่อสู้.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด