ตัวกรองผลการค้นหา
ประจุคมน์
หมายถึงก. ลุกขึ้นต้อนรับ. (ป. ปจฺจุคฺคมน).
ประทุฐ
หมายถึง[ปฺระทุด] ว. ชั่ว, ร้าย. (ป. ปทุฏฺ).
ปราภพ
หมายถึง[ปะราพบ] น. ความฉิบหาย. (ป. ปราภว).
ปริคณห์
หมายถึง[ปะริคน] น. บริคณห์. (ป. ปริคหณ).
ปวิธ
หมายถึง[ปะวิด] ก. บพิธ. (ป. ป + วิ + ธา).
ปัจถรณ์
หมายถึง[ปัดจะถอน] (แบบ) น. บรรจถรณ์. (ป. ปจฺจตฺถรณ).
ประทบ
หมายถึง(กลอน) ก. กระทบ เช่น ประทบประทะอลวน. (ตะเลงพ่าย).
ประโปรย
หมายถึง[-โปฺรย] ก. ทำน้ำให้กระจายเป็นเม็ดเล็ก ๆ เช่น ประโปรยน้ำจากพระสุหร่าย.
ประไหมสุหรี
หมายถึงน. ตำแหน่งพระมเหสีที่ ๑ หรืออัครมเหสีของกษัตริย์ชวาในวงศ์อสัญแดหวา.
ปริกัลปมาลา
หมายถึงน. ระเบียบกริยาในไวยากรณ์ที่บอกความคาดหมาย ความกำหนด. (ส.).
เปรี้ยงปร้าง
หมายถึงว. โผงผาง.
กาศยป
หมายถึงครุฑ, บุตรของฤษี กัศยป และ นางวินตา