ค้นเจอ 662 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ผิวงาม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สวย

ว. งามน่าพึงพอใจ, มักใช้เข้าคู่กับคำ งาม เป็น สวยงาม, ในบทกลอนใช้ว่า ส้วย ก็มี; ไม่เปียก (ใช้แก่ข้าวสุก) เช่น หุงข้าวสวยดี ไม่ดิบ ไม่แฉะ.

พิลาส

[พิลาด] ก. กรีดกราย, เยื้องกราย; คะนอง; ฟ้อนรำ. ว. งามอย่างมีเสน่ห์, งามอย่างสดใส; สนุก. (ส. วิลาส).

โสภ

[โสพะ-] ว. งาม เช่น สาวโสภา, (ปาก) งาม, ดี, เช่น พูดอย่างนี้ไม่โสภาเลย. (ป. สุภ; ส. ศุภ).

โสภ-

[โสพะ-] ว. งาม เช่น สาวโสภา, (ปาก) งาม, ดี, เช่น พูดอย่างนี้ไม่โสภาเลย. (ป. สุภ; ส. ศุภ).

โสภา

[โสพา] ว. งาม เช่น สาวโสภา, (ปาก) งาม, ดี, เช่น พูดอย่างนี้ไม่โสภาเลย. (ป. สุภ; ส. ศุภ).

โสภี

[โสพี] ว. งาม เช่น สาวโสภา, (ปาก) งาม, ดี, เช่น พูดอย่างนี้ไม่โสภาเลย. (ป. สุภ; ส. ศุภ).

ความชอบ

น. คุณงามความดีที่ควรได้รับบำเหน็จรางวัล.

เฉลา

[ฉะเหฺลา] ว. สวย, งาม, เกลี้ยงเกลา, เพราพริ้ง.

นะแน่ง

(กลอน) ว. แน่งน้อย, ร่างน้อยงามกะทัดรัด.

ประแพร่งประแพรว

[ปฺระแพฺร่งปฺระแพฺรว] ว. งามแพรวพราย.

ประอรประเอียง

ว. งามกรีดกราย, เคล้าพิงอิงเอียง.

มาโนชญ์

[-โนด] ว. มโนชญ์, เป็นที่พอใจ, งาม. (ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ