ค้นเจอ 435 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปะดาบ,ฟันดาบ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มธุปฎล

[-ปะดน] น. รวงผึ้ง. (ป., ส. มธุปฏล).

โรคศิลปะ

[โรกสินละปะ] น. การปฏิบัติเพื่อรักษาโรค.

สถาปนิก

[สะถาปะ-] น. ผู้ทรงคุณวุฒิในการสร้างสรรค์ทางออกแบบก่อสร้าง. (ส.).

สัลลาป,สัลลาป-

[สันลาปะ-] น. การพูดจากัน. (ป.; ส. สํลาป).

อัปกะ

[อับปะ-] ว. เล็กน้อย, นิดหน่อย. (ป. อปฺปก; ส. อลฺปก).

อัปฏิภาค

[อับปะติพาก] ว. ไม่มีเปรียบ, เทียบไม่ได้. (ป. อปฺปฏิภาค).

ปริวรรต,ปริวรรต-

[ปะริวัด, ปะริวัดตะ-] ก. หมุนเวียน เช่น ปริวรรตเงินตรา; เปลี่ยนแปลง, เปลี่ยนไป, แปรไป. (ส. ปริวรฺต; ป. ปริวตฺต).

อุปนิษัท

[อุปะ-, อุบปะ-] น. ชื่อคัมภีร์ภาษาสันสกฤตกลุ่มหนึ่ง คัมภีร์อุปนิษัทรุ่นแรกเป็นพื้นฐานของศาสนาพราหมณ์ที่สอนว่าทุกสิ่งทุกอย่างออกมาจากอาตมัน. (ส.).

มือหนึ่ง

น. เพชฌฆาตที่ลงดาบประหารชีวิตนักโทษเป็นคนแรก; ผู้มีความสามารถยอดเยี่ยมในทางใดทางหนึ่ง เช่น เขาเป็นมือหนึ่งทางประวัติศาสตร์.

แสง

น. อาวุธ, ศัสตรา, เครื่องมีคม, ราชาศัพท์ใช้ว่า พระแสง เช่น พระแสงดาบ พระแสงปืน.

ปฏิภาณกวี

[ปะติพานนะกะวี, ปะติพานกะวี] น. กวีผู้มีความสามารถในการใช้ปฏิภาณแต่งกลอนสด.

ปฎล

[ปะดน] (แบบ) น. หลังคา, เพดาน, ชั้น. (ป. ปฏล).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ