ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วัดทะกะ] น. ผู้เจริญ. (ส. วรฺธก ว่า ผู้ทำให้เจริญ; ป. วฑฺฒก).
[จะ-] (กลอน) น. ดอกไม้ เช่น แคแจรเจรอญจราว. (ม. คำหลวง จุลพน). (แผลงมาจาก จาว). (ดู จาว ๔).
ว. รบเร้าออดอ้อนเรื่อยไปจนน่ารำคาญ.
[ปฺระสบ] น. การเกิดผล. (ส. ปฺรสว; ป. ปสว).
[มะรานคฺวาน] ก. รบกวน, ทำให้รำคาญ. (ข. เมฺรญคงฺวาล).
น. เศษเล็กเศษน้อย. ว. นิดหน่อย.
น. ยอดกำลังใจ. ว. เป็นที่นิยมรักใคร่.
ว. ไม่คม, ไม่ฉลาด, เซ่อ. น. ความโง่ เช่น ขยายขี้เท่อ.
[ขะโหฺยง] น. พวก, หมู่, ฝูง. ว. หมดด้วยกัน.
[ทอระมาน] (แบบ) ว. ยังดำรงชีวิตอยู่. (ป.).
น. นักปราชญ์. ว. ฉลาด, มั่นคง. (ป. ธีร).
น. ถ้อยคำที่โจษหรือเล่าลือกัน เช่น ปากตลาดเขาว่ากันมาอย่างนี้. ว. ปากจัด.