ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. เรียกตาที่มองเห็นสีผิดไปจากสีที่เป็นจริง เนื่องจากประสาทตาที่รับรู้สีพิการหรือเจริญไม่เต็มที่ ว่า ตาบอดสี.
น. ความร้อน, ความร้อนใจ, ความร้อนรน; อำนาจ, ความเป็นใหญ่, เกียรติยศ. (ส. ปฺรตาป; ป. ปตาป).
ว. อาการที่มองดูด้วยความอยากได้หรือพออกพอใจ เช่น เห็นผู้หญิงสาวสวยดูตาเป็นมัน เห็นเงินตาเป็นมัน.
ว. ปรากฏชัด อาจเป็นทางตาหรือใจก็ได้ เช่น ประจักษ์แก่ตา ประจักษ์แก่ใจ. (ส. ปฺรตฺยกฺษ; ป. ปจฺจกฺข).
ว. มีแผลเป็นที่ลูกตา เรียกว่า ตากระเจาะ.
ก. แก้ตาเดิน (ใช้แก่การเล่นหมากรุก).
[-เหฺลาะ-] น. ซีกไม้ไผ่ที่มีตาไม้ติดอยู่.
น. โรคตาซึ่งเกิดจากแก้วตาขุ่น. (อ. cataract).
น. เรียกข้อไม้ตะพดที่ซ้อนกันและมีตาขบกัน.
น. ชื่อผ้าชนิดหนึ่งที่ทอเป็นตาโต ๆ.
น. ตาที่มองเห็นเฉพาะในเวลากลางวัน ในเวลากลางคืนมองอะไรไม่เห็น.
ว. ปรากฏชัดแก่ตา, ตำหูตำตา ก็ว่า.