ค้นเจอ 468 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ทุติยะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นย,นย-,นยะ

[นะยะ-] น. เค้าความที่ส่อให้เข้าใจเอาเอง. (ป., ส.).

นัยนามพุ

[ไนยะนามพุ] น. นํ้าตา. (ป. นยน + อมฺพุ).

ปริยวาที

[ปฺริยะ-] น. ผู้มีถ้อยคำอ่อนหวาน. (ส. ปฺริยวาทินฺ).

ปูชนีย,ปูชนีย-,ปูชนียะ

[-ชะนียะ] ว. น่านับถือ, น่าบูชา, เช่น ปูชนียวัตถุ ปูชนียบุคคล. (ป.).

พรหมัญตา

[พฺรมมันยะ-] น. ความเป็นผู้เกื้อกูลแก่พราหมณ์. (ป.).

ยกนะ

[ยะกะนะ] น. ตับ. (ป.; ส. ยกนฺ, ยกฺฤต).

วิชญะ

[วิดยะ] น. ผู้รู้, ผู้ฉลาด, ปราชญ์. (ส.).

สถาปัตยเรขา

[สะถาปัดตะยะ-] น. แบบร่างหรือต้นแบบการออกแบบก่อสร้าง.

สักกาย,สักกาย-

[-กายะ-] น. กายของตน. (ป.; ส. สฺวกาย).

สัมปรายภพ

[-ปะรายะ-, -ปะราย-] น. ภพหน้า. (ป., ส.).

อัญ,อัญ-,อัญญะ

[อันยะ-] ว. อื่น, ต่างไป, แปลกไป. (ป. อญฺ; ส. อนฺย).

อายตะ

[-ยะตะ] ว. ยืด, แผ่ออกไป, กว้างขวาง, ยาว. (ป., ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ