ค้นเจอ 881 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "จวบจน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เทกระเป๋า

ก. ใช้จ่ายจนเงินหมดกระเป๋าหรือเท่าที่ติดตัวไป.

เนื้อเปื่อย

น. เนื้อวัวที่ต้มจนเปื่อยใช้ประกอบอาหาร.

บ่มผิว

ก. ทำให้ผิวงามด้วยการอยู่ในที่ซึ่งไม่ถูกแดดถูกลมจนเกินไป.

บังโกรยตัวผู้,บังโกรยตัวเมีย

[-โกฺรย-] น. ชื่อต้นไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

บิดเบี้ยว

ว. บิดจนผิดรูปผิดร่างไปมาก เช่น หน้าตาบิดเบี้ยว รูปร่างบิดเบี้ยว.

ประจญ

[ปฺระจน] ก. ต่อสู้, สู้รบ, ต้านทาน, ผจญ ก็ว่า.

ประสา

น. วิสัยที่เป็นไป เช่น ตามประสาจน ตามประสาเด็ก ตามประสาใจ.

ปากราก

[ปากราก] น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

โปเก

(ปาก) ว. เก่าแก่จนใช้การไม่ได้ดี. (จ.).

พหุพจน์,พหูพจน์

น. คำที่กล่าวถึงสิ่งมากกว่าหนึ่ง. (ป., ส. พหุวจน).

เพชรกลับ

[เพ็ดชะ-] น. ชื่อว่านชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

เพชรหลีก

[เพ็ดชะ-] น. ชื่อว่านชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ