ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ทัดสะไน] ว. น่าดู, งาม. (แผลงมาจาก ทัศนีย์).
ก. ทำให้ผิวงามด้วยการอยู่ในที่ซึ่งไม่ถูกแดดถูกลมจนเกินไป.
(แบบ) ว. ภัพ, ดี, งาม, เหมาะ, ควร. (ส. ภวฺย).
(กลอน) ว. เมลือง, งาม, รุ่งเรือง, เปล่งปลั่ง, สุกใส.
[รดจะ-] ก. ตกแต่ง, ประพันธ์. (ป., ส.). ว. งาม.
ว. งาม, สว่าง, รุ่งเรือง, สวย; กะทัดรัด. (ป., ส.).
[ลีนหา] น. การเยื้องกราย; (แบบ) ความงาม, ความสง่า. (ป.).
[-จิด] ว. งามประณีต. (ส.; ป. วิจิตฺต).
ว. งามอย่างมีรูปร่างระหง เช่น นางแบบคนนี้รูปร่างสะโอดสะอง.
[สัด, สัดตะ-] ว. ดี, งาม; น่านับถือ. (ส.).
น. นางผู้มีผิวเนื้อขาวงาม. (ส.).
ก. ให้ผิวกายส่วนใดส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดถูกแดด เพื่อสุขภาพหรือความงาม.