ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วะสันตะ-, วะสัน] น. ฤดูใบไม้ผลิในคำว่า ฤดูวสันต์, วสันตฤดู ก็ว่า. (ป., ส.).
[สันถะวะ-] น. การนิยมชมชอบกัน, การสรรเสริญซึ่งกันและกัน; ความคุ้นเคย, ความสนิทสนมกัน. (ป.; ส. สํสฺตว).
ก. เอารวมเข้าเป็นอันเดียวกันหรือเข้าคู่กัน เช่น ควบเชือก ควบด้าย สอบควบ กินยาควบกัน.
น. คนเลี้ยงช้าง, หมอช้าง, ควาญช้าง. (ป. คช + อาชีว).
[รูบปะสมบัด, รูบสมบัด] น. รูปงาม เช่น เขามีทั้งรูปสมบัติ คุณสมบัติ และทรัพย์สมบัติ.
ก. เต้นตุบ ๆ. (แผลงมาจาก ขมุบ).
[เทบพะ-] น. เทวดา, (โบ) เทพยดา.
[เทบ-] น. นางกษัตริย์, เจ้าหญิง.
[เทบพะยะ-] (โบ) น. เทวดา.
[ทาดสะถูบ] น. ธาตุเจดีย์.
[ปฺระพาบ] น. อำนาจ, ฤทธิ์. (ส.).
[-รุบเพด] น. ฤคเวท. (ป.).