ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[สะหฺนิม] น. ถนิม, เครื่องประดับ ในคำว่า สนิมพิมพาภรณ์. (ข. ธฺนิม).
[สะ-] น. ผ้าแถบ, ผ้าคาดอกผู้หญิง. (ข. ไสฺบ).
น. เรียกห้วงนํ้าใหญ่คล้ายบึง แต่โตกว่า ว่า ทะเลสาบ. (ข. สาบ ว่า จืด).
[กันถา] น. คอ. (เทียบ ข. กรฺฐ ว่า คอ). (เลือนมาจาก กัณฐ์).
[ขะหฺนน] น. หมอนอิง. (ข. ขฺนล่ ว่า หมอนอิง, ขอนที่ใช้เป็นหมอน).
ดู ตะขาบ ๑. (ข. แกฺอบ).
ก. ห่วงใย, มีใจพะวงอยู่. (ข.).
[ฉะหฺงาย] ว. ไกล, ห่าง. (ข.).
[ชะ-] ว. ทั้งคู่, ทั้ง ๒. (ข.).
ก. มี เช่น มานพระบัณฑูร. (ข.).
ก. น้อมลง, ก้มลง. (ข. ลํโทน).
ก. ตี เช่น วายทรวง. (ข.).