ค้นเจอ 484 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ขี้ช้าง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บ้าหว่า

[-หฺว่า] น. เครื่องประดับข้อมืออย่างหนึ่ง. (ขุนช้างขุนแผน).

พระนาด

น. เบาะสำหรับปูบนหลังช้างเพื่อออกป่า, พนาด ก็ว่า.

ลงหญ้าช้าง

น. การลงโทษในสมัยก่อน คือ เอาตัวไปเป็นคนเลี้ยงช้าง.

สีดอ

น. ชื่อเรียกช้างตัวผู้ที่ไม่มีงาหรืองาสั้น.

แสนรู้

ว. ฉลาดช่างรู้ เช่น ช้างแสนรู้ สุนัขแสนรู้.

หมอพัดโตนด

[-ตะโหฺนด] น. หมอรักษาโรคช้างในทางยา.

กรีษ

[กะหฺรีด] (แบบ) น. คูถ, อุจจาระ, ขี้. (ส.; ป. กรีส).

ใจเสาะ

ว. มีใจขี้กลัวหรือร้องไห้ง่าย, มีใจอ่อนแอ.

ภีรุกชาติ

[พีรุกะชาด] ว. ขี้ขลาด. (ป.).

เหลือทน

ว. สุดที่จะทนได้, ยิ่งนัก, เช่น ขี้เกียจเหลือทน ร้ายเหลือทน.

เสือทลายห้าง ช้างทลายโรง

(สำ) น. คนที่แสดงกิริยาเอะอะตึงตัง.

เอาเนื้อหนูไปปะเนื้อช้าง

(สำ) ก. เอาทรัพย์หรือสิ่งของจากคนที่มีน้อยไปให้แก่ผู้ที่มีมากกว่า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ