ค้นเจอ 885 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "การห้าม,กฎห้าม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บุคคลนิติสมมติ

[บุกคนนิติสมมด] (กฎ; เลิก) น. นิติบุคคล.

ผู้ต้องหา

(กฎ) น. บุคคลผู้ถูกหาว่าได้กระทำความผิด แต่ยังมิได้ถูกฟ้องต่อศาล.

ผู้ถูกกักกัน

(กฎ) น. ผู้ซึ่งถูกศาลพิพากษาให้กักกัน. (ดู กักกัน ประกอบ).

ผู้พิทักษ์

(กฎ) น. บุคคลซึ่งศาลมีคำสั่งตั้งให้เป็นผู้ปกครองดูแลคนเสมือนไร้ความสามารถ.

ผู้รับบุตรบุญธรรม

(กฎ) น. ผู้ที่ได้จดทะเบียนรับบุตรของบุคคลอื่นมาเป็นบุตรของตน.

พยานวัตถุ

(กฎ) น. วัตถุที่อ้างเป็นพยานหลักฐาน. (อ. material evidence).

พยานเอกสาร

(กฎ) น. เอกสารที่อ้างเป็นพยานหลักฐาน. (อ. documentary evidence).

ภูมิลำเนา

[พูม-, พูมิ-] (กฎ) น. ถิ่นที่อยู่อันเป็นแหล่งสำคัญ.

โมฆีย,โมฆีย-,โมฆียะ

[โมคียะ-] (กฎ) ว. ที่อาจเป็นโมฆะได้เมื่อมีการบอกล้าง หรือมีผลสมบูรณ์เมื่อมีการให้สัตยาบัน. (ป.).

เรือโดยสาร

(กฎ) น. เรือที่บรรทุกคนโดยสารเกิน ๑๒ คน.

วิญญูชน

(กฎ) น. บุคคลผู้รู้ผิดรู้ชอบตามปรกติ.

ให้โดยเสน่หา

(กฎ) ก. โอนทรัพย์สินให้แก่บุคคลอีกคนหนึ่งโดยไม่มีค่าตอบแทน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ