ค้นเจอ 1,140 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "โบกขร, บุษกร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อางขนาง

[-ขะหฺนาง] ก. อาย, ขวยเขิน. (ข.).

อุลิด

น. แตงโม. (ข. โอวฬึก).

กำพง

น. ท่านํ้า, ตำบล, เช่น มีทงงสมรรถพนจร รม่งงมรกำพงไพร. (ม. คำหลวง มหาพน). (ข. กํพง ว่า ท่านํ้า; มลายู กัมพง ว่า ตำบล).

นรินทร์,นริศ,นริศร,นริศวร

[นะริน, นะริด, นะริดสวน] (แบบ) น. พระราชา. (ส. นร + อินฺทฺร, นร + อีศ, นร + อีศฺร, นร + อีศฺวร).

ขมีขมัน

[ขะหฺมีขะหฺมัน] ว. รีบเร่งในทันทีทันใด. (ข. ขฺมี; ต. ขมัน).

ขัค

[ขัก] น. แรด เช่น พยัคฆขัคศฤงคาล. (สรรพสิทธิ์). (ป. ขคฺค; ส. ขฑฺค).

ตุรคะ

[ตุระคะ] (แบบ) น. ม้า. (ป., ส.).

เตรตา

[เตฺร-] น. ด้านของลูกสกาที่มี ๓ แต้ม. (ส.).

ทุรศีลธรรม

น. การกระทำผิดศีลธรรมอันดีของประชาชน. (อ. immoral).

นรชาติ

น. คน, หมู่คน.

โปรแทรกเตอร์

[โปฺรแทฺรก-] น. เครื่องมือวัดมุม มักทำเป็นรูปครึ่งวงกลม, ถ้าเป็นไม้บรรทัด ใช้วัดมุมได้ เรียกว่า ไม้โปรแทรกเตอร์. (อ. protractor).

วชิร

[วะชิระ-] น. สายฟ้า; เพชร; อาวุธพระอินทร์. (ป.; ส. วชฺร).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ