ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[จิด, จิดตะ-] น. ใจ, สิ่งที่มีหน้าที่รู้ คิดและนึก, (โบ เขียนว่า จิตร), ลักษณนามว่า ดวง. (ป. จิตฺต).
[-ระดาด] ว. มากมาย, เกลื่อนกลาด, มีทั่วไป, ดาดาษ ดาษ หรือ ดาษดา ก็ว่า.
[ปฺระสิดปฺระสาด] ก. อำนวยความสำเร็จให้เกิดมีขึ้น.
ก. ทำให้พ้นจากอำนาจหรือการกดขี่, ทำให้เป็นอิสระ.
[-จะหฺริด] ก. แสร้งทำกิริยาหรือวาจาให้เกินควร.
[เทบพะบุด] น. เทวดาผู้ชาย. (ส.).
[เพฺริด] ก. กระเจิดกระเจิง, เตลิดไป, เช่น วัวเพริด ใจเพริด.
[ทาดตฺรี] (กลอน) น. แผ่นดิน, โลก. (ส. ธาตฺรี).
[บุหฺรุดเพด] น. เพศชาย, คู่กับ สตรีเพศ.
[ปะระสิดตะวิดทะยา, ปะระสิดวิดทะยา] (แพทย์) น. วิชาที่ว่าด้วยพยาธิ.
[บุดสะราคำ] น. พลอยสีเหลือง.
[ปะนด] ก. ประณต. (ป.; ส. ปฺรณต).