ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) น. คนที่พูดพล่อยจนได้รับอันตราย.
(สำ) ว. ยังเป็นเด็ก.
(สำ) รู้ทันกัน, พออ้าปากก็เห็นลิ้นไก่ ก็ว่า.
(สำ) รู้ทันกัน, พอแย้มปากก็เห็นไรฟัน ก็ว่า.
(สำ) ก. เยาะเย้ยด้วยกิริยาท่าทาง.
(สำ) ก. ดีแต่พูด แต่ทำไม่ได้.
ก. นิ่ง, ไม่พูด, เช่น เขาเป็นคนสงบปากสงบคำ, ไม่โต้เถียง เช่น สงบปากสงบคำเสียบ้าง อย่าไปต่อล้อต่อเถียงเขาเลย.
ก. พูดด้วยความระมัดระวัง, ระมัดระวังคำพูด, เช่น จะพูดจาอะไร รู้จักสงวนปากสงวนคำไว้บ้าง ผู้อื่นจะรู้ความคิด.
(สำ) น. การได้ยินได้ฟังจากผู้อื่นหลาย ๆ คน ก็ไม่เท่ากับพบเห็นด้วยตนเอง.
ก. เถียงกัน เช่น สู้ปากเขาไม่ได้, สู้สีปาก ก็ว่า.
(สำ) ว. จัดจ้าน, ออกหน้ารับเสียเอง, เช่น แม่กระชังหน้าใหญ่.
ดู [[กระเบื้องหน้าวัว]]