ค้นเจอ 14,424 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "อุ-อา-ก-ส"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปาณก,ปาณก-

[-นะกะ-] น. หนอน, สัตว์มีชีวิต. (ป.).

มรณันติก,มรณันติก-

[มะระนันติกะ-] ว. มีความตายเป็นที่สุด. (ป. มรณ + อนฺติก).

อวิญญาณก,อวิญญาณก-

[อะวินยานะกะ-, อะวินยานนะกะ-] ว. ไม่มีวิญญาณ, ไม่มีชีวิต, ไม่มีจิตใจ. (ป.).

อัชฌัตติก,อัชฌัตติก-

[อัดชัดติกะ-] ว. ภายใน, เฉพาะตัว, ส่วนตัว, เช่น อัชฌัตติกปัญญา. (ป.).

อุปพันธ์

[อุปะ-, อุบปะ-] น. การติดต่อ, การร่วม; เยื่อใย, เครื่องผูกพัน. (ป., ส.).

อุปมาน

[อุปะ-, อุบปะ-] น. การเปรียบเทียบสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน. (ป., ส.).

อุลโลจ

[อุนโลด] น. เครื่องกั้นข้างบน, เพดาน. (ป., ส.).

ปวาส

[ปะวาด] ก. ประพาส. (ป.; ส. ปฺรวาส).

ตีนเหยียด

น. ชื่อเรียกสระอุ.

อารัญญิก,อารัณยกะ,อารัณยกะ

[-รันยิก, -รันยะกะ] ว. เกี่ยวกับป่า, เกิดในป่า, มีในป่า. (ป. อารญฺก; ส. อารณฺยก).

กำจร

[-จอน] ก. ฟุ้งไป. (ส. ขจร ว่า ไปในอากาศ).

โฆษิต

ก. กึกก้อง, ป่าวร้อง. (ส.; ป. โฆสิต).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ