ค้นเจอ 1,435 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "หน้าดิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เกาลิน

น. ดินเกาเหลียง. (อ. kaolin).

ขี้ลอก

(ปาก) น. ดินที่ลอกขึ้นมาจากท้องร่อง.

ตม

น. ดินเปียกที่เหนียวกว่าเลน.

เทิน

น. เนินดินที่พูนขึ้นไปตามยาว.

ส่าเห็ด

น. ราที่ขึ้นตามพื้นดินก่อนที่เห็ดจะขึ้น.

จอบ

น. เครื่องมือสำหรับขุด พรวน หรือถากดิน ทำด้วยเหล็กหน้าแบนกว้าง มีด้ามยาว; เรียกฟันหน้าบนที่ใหญ่กว่าปรกติ ว่า ฟันจอบ.

ขุดดินกินหญ้า

(สำ) ก. ทำงานกระท้อมกระแท้มพอเลี้ยงตัวไปวันหนึ่ง ๆ เช่นทำไร่เล็ก ๆ น้อย ๆ.

คู่ฟ้าคู่ดิน

ว. ยั่งยืนอยู่ชั่วฟ้าดินสลาย, ชั่วนิรันดร.

ดินพอกหางหมู

(สำ) ที่คั่งค้างพอกพูนขึ้นเรื่อย ๆ.

ทรัพย์ในดิน สินในน้ำ

(สำ) น. สิ่งที่มีอยู่หรือเกิดตามธรรมชาติ อันอาจนำมาใช้ให้เป็นประโยชน์ได้.

เกาเหลียง

[-เหฺลียง] น. ชื่อดินชนิดหนึ่ง ใช้ปั้นทำเครื่องเคลือบดินเผาได้ดี, ดินเกาลิน ก็เรียก. (จ.).

พรวน

[พฺรวน] ก. คุ้ยดินให้เป็นกลุ่มล้อมต้นไม้, ใช้จอบหรือเสียมเป็นต้นทำดินให้โปร่งหรือร่วน, เรียกว่า พรวนดิน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ