ผลการค้นหา

สุภาพร* *สุภาพร *สุภาพร*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 668 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สุภาพร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

รัชนะ

[รัดชะ-] น. การย้อม. (ป., ส. รชน).

สระ

[สะระ] น. เสียง. (ป.; ส. สฺวร).

สุรบถ

น. ฟ้า, สวรรค์. (ส. สุรปถ).

หะแห้น

(วรรณ) ว. เสียงร้องของสัตว์ดังเช่นนั้น.

ออกโทรทัศน์

ก. ปรากฏตัวหรือแพร่ภาพทางโทรทัศน์.

อุรเคนทร์

น. พญานาค. (ป. อุรค + ส. อินฺทร)

กุรระ,กุรุระ

[กุระระ, กุรุระ] (แบบ) น. นกเขา, แปลว่า เหยี่ยว ก็มี เช่น แม่กุรร์จาปน้อยหาย แลนา. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ป., ส. กุรร).

อันแถ้ง

(กลอน) ว. งามอ้อนแอ้น, เขียนเป็น อรรแถ้ง ก็มี เช่น พระองค์กลมกล้องแกล้ง เอวอ่อนอรอรรแถ้ง. (ลอ).

คะ

ว. คำลงท้ายที่ผู้หญิงใช้ต่อจากคำถามหรือคำแสดงความสงสัยเพื่อแสดงความสุภาพ เช่น อะไรคะ กระมังคะ, คำลงท้ายที่ผู้หญิงใช้ต่อจากคำ ซิ นะ เพื่อแสดงความสุภาพ เช่น เชิญซิคะ ไปนะคะ.

ค่ะ

ว. คำรับที่ผู้หญิงใช้อย่างเดียวกับ จ้ะ, คำลงท้ายที่ผู้หญิงใช้ในการบอกให้ทราบอย่างสุภาพ เช่น ไปค่ะ ไม่ไปค่ะ.

ปากจัด

ว. ชอบพูดจาหรือโต้เถียงด้วยถ้อยคำแข็งกร้าวไม่สุภาพ, ด่าเก่ง, ชอบพูดจาหยาบคาย.

ผม

ส. คำใช้แทนตัวผู้พูด เพศชาย ใช้พูดโดยสุภาพ, เป็นสรรพนามบุรุษที่ ๑.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด