ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. หวาน; ชื่นใจ
[-วัดทะ-] ก. ท่องบ่น, อ่านดัง ๆ เพื่อให้จำได้, สวดท่องให้จำได้. (ส. สฺวาธฺยาย; ป. สชฺฌาย).
ก. ไม่มีกำลังใจจะสู้.
ก. รู้สึกปลอดโปร่งเพราะหมดความกังวลใจ.
(สำ) น. ความสุขที่เกิดจากการทำความดี หรือความทุกข์ที่เกิดจากการทำความชั่ว ย่อมอยู่ในใจของผู้ทำเอง.
(สำ) ว. มีสีหน้าดูซื่อ ๆ แต่มีนิสัยคดโกง.
(สำ) ว. มีหน้าตาแสดงความเมตตา แต่ใจเหี้ยมโหด.
ว. มีความรู้สึกสุขสบายทั้งกายและใจ.
ก. อาการที่ทำโดยไม่สนิทใจหรือไม่สะดวกใจเพราะกระดากอายเป็นต้น.
[ทำมา-] น. อารมณ์ที่ใจรู้, อารมณ์ที่เกิดทางใจ. (ป. ธมฺมารมฺมณ).
[ปฺระโมด] น. ความบันเทิงใจ, ความปลื้มใจ, โดยมากใช้ ปราโมทย์.