ค้นเจอ 470 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วิญญู, วิญญชน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิชนี

[วิดชะ-] น. วีชนี. (ป. วีชนี; ส. วีชน).

วีชนี

[วีชะนี] น. วิชนี, พัด. (ป.; ส. วีชน).

สติลอย

ว. เหม่อ, เผลอสติ, เช่น เขาเดินสติลอยเลยถูกรถชน.

สื่อสารมวลชน

น. กระบวนการติดต่อสื่อสารสู่มวลชนโดยส่งสารผ่านสื่อมวลชน.

กระเวนกระวน

(กลอน) ก. วนเวียน เช่น กระเวนกระวนกาม กวนอก พี่นา. (นิ. นรินทร์), หวนตลบ เช่น หอมกระเวนกระวน, เขียนเป็น กรเวนกรวล ก็มี เช่น ชื่อจลาจรเรนทร์ หอมกรเวนกรวล อาจจิญจญจวนใจ. (ม. คำหลวง มหาราช).

อุปกาศ

[อุปะกาด, อุบปะกาด] (กลอน) ก. แจ้งข่าว เรื่อง หรือข้อความ เช่น เขือไปอุปกาศแล้ว เขือมา. (ลอ), ร้องอุปกาศสารแก่กรุงสญชัยปิตุราช. (ม. ร่ายยาว หิมพานต์).

วิปลาส

[วิปะลาด, วิบปะลาด] ก. คลาดเคลื่อนไปจากธรรมดาสามัญ เช่น สติวิปลาส ตัวอักษรวิปลาส สัญญาวิปลาส. (ป. วิปลฺลาส, วิปริยาส; ส. วิปรฺยาส).

วินาศสันติ

[วินาด-] ก. จงพินาศ, จงฉิบหาย, เป็นคำแช่งที่ออกเสียงเพี้ยนมาจากคำลงท้ายในคาถาอาคมที่เป็นภาษาบาลีว่า วินสฺสนฺตุ.

พิดรก

[-ดฺรก] (กลอน) ก. วิตก. (ส. วิตรฺก; ป. วิตกฺก).

พิปริต

[-ปะหฺริด] ก. วิปริต. (ป., ส. วิปรีต).

พิพรรธน์

น. พิพัฒน์. (ส. วิวรฺธน; ป. วิวฑฺฒน).

พิพัฒน์

น. ความเจริญ. (ป. วิวฑฺฒน; ส. วิวรฺธน).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ