ค้นเจอ 8,068 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วรรณวลี"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มธุรพจน์

น. ถ้อยคำไพเราะ; ผู้มีถ้อยคำไพเราะ. (ส. มธุรวจน).

วรดนู

[วะระดะ-, วอระดะ-] น. หญิงงาม. (ส. วรตนุ).

สา

สัน. แม้ว่า, หาก, เช่น สาอวรอรวนิดา โดยพี่มานี. (หริภุญชัย).

ปัจถรณ์

[ปัดจะถอน] (แบบ) น. บรรจถรณ์. (ป. ปจฺจตฺถรณ).

ปุรณะ

[ปุระนะ] ก. บูรณะ. (ส. ปูรณ).

สัปดปกรณ์,สัปดประกรณ์

น. พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์. (ส. สปฺตปฺรกรณ).

นรินทร์,นริศ,นริศร,นริศวร

[นะริน, นะริด, นะริดสวน] (แบบ) น. พระราชา. (ส. นร + อินฺทฺร, นร + อีศ, นร + อีศฺร, นร + อีศฺวร).

อันแถ้ง

(กลอน) ว. งามอ้อนแอ้น, เขียนเป็น อรรแถ้ง ก็มี เช่น พระองค์กลมกล้องแกล้ง เอวอ่อนอรอรรแถ้ง. (ลอ).

เนาว,เนาว-,เนาว-

[เนาวะ-] (แบบ) ว. ใหม่. (ป. นว).

เนาว,เนาว-,เนาว-

[เนาวะ-] (แบบ) ว. เก้า, จำนวน ๙. (ป. นว).

ทักษิณาวรรต

น. การเวียนขวา. ว. เวียนไปทางขวา คือเวียนเลี้ยวทางขวาอย่างเข็มนาฬิกา, ทักขิณาวัฏ ก็ว่า, ตรงข้ามกับ อุตราวรรต หรือ อุตราวัฏ. (ส. ทกฺษิณาวรฺต; ป. ทกฺขิณาวฏฺฏ).

ถอดหัวโขน

ก. พ้นจากตำแหน่งหน้าที่หรือยศถาบรรดาศักดิ์.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ