ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[บุด, บุดตฺระ-] น. ลูก, ลูกชาย. (ส. ปุตฺร; ป. ปุตฺต).
(สำ) ก. ปล่อยให้เป็นอิสระ, ไม่เอาผิด, ปล่อยให้พ้นจากความผูกพัน, ปล่อยลูกนกลูกกา ก็ว่า.
(สำ) ก. เอาลูกของคนอื่นมาเลี้ยงเป็นลูก เป็นภาระรับผิดชอบที่หวังผลตอบแทนแน่นอนไม่ได้.
[โคน] น. ลูกกลม เช่น โคลคลี.
(โบ) น. ลูกชายคนที่ ๕.
ก. อาการเจ็บท้องเวลาจะคลอดลูก.
ว. เสียงลูกคู่ที่รับเพลงปรบไก่.
น. ลูกหญิง. (ป., ส. ธีตา).
(แบบ) น. เหลน (คือ ลูกของหลานปู่). (ป.).
น. ส่วนของกระสุนปืนที่บรรจุดินปืนและลูกตะกั่ว.
ก. ยิงลูกธนูออกไปด้วยแรงแห่งฤทธิ์.
น. ลูกปืนที่ยิงออกไปทีละลูก.