ค้นเจอ 657 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ริมน้ำ, ฝั่ง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระพริ้ม

(กลอน) ว. พริ้มพราย, แฉล้ม, เช่น ดูกระพริ้มริมแดงดังแสงโสม. (นิ. เดือน).

อสังหาริม,อสังหาริม-,อสังหาริมะ

[อะสังหาริมะ-, อะสังหาริมมะ-] ว. ซึ่งนำเอาไปไม่ได้, เคลื่อนที่ไม่ได้. (ป.).

กำพวด

น. ปลาจุมพรวด เช่น แลฝั่งล้วนหลังกำพวดพราย. (เพลงยาวนายภิมเสน). (ดู จุมพรวด).

ปากน้ำ

น. บริเวณที่แควไหลลงมาบรรจบลำน้ำใหญ่ เช่น ปากน้ำโพ หรือบริเวณที่ลำน้ำใหญ่ไหลลงสู่ทะเลหรือทะเลสาบ เช่น ปากน้ำเจ้าพระยา ปากน้ำบางปะกง, บางทีก็ใช้เรียกทางเข้าอ่าวจากมหาสมุทรหรือทะเลสู่ฝั่งด้วย.

เรือขนาน

น. เรือที่ผูกหรือตรึงติดเรียงคู่กันสำหรับข้ามฟาก; เรือที่จอดเทียบท่าสำหรับรับเสด็จขึ้นจากเรือพระที่นั่ง; เรือที่ใช้ในการทำสังฆกรรมในน่านน้ำซึ่งจอดขนานไปกับลำน้ำให้ห่างจากฝั่งกว่าชั่ววักน้ำสาด.

เปียกแฉะ

ก. มีน้ำชุ่มอยู่มาก เช่น ถนนเปียกแฉะ.

เพื่อนเกลอ

น. เพื่อนสนิท, เพื่อนร่วมน้ำสาบาน.

มาก

ว. หลาย, ตรงกันข้ามกับ น้อย, เช่น คนมาก น้ำมาก กินมาก.

ละหาร

น. ห้วงน้ำ. (เทียบมลายู ว่า lahar).

สง่าราศี

ว. มีท่าทางภูมิฐานผิวพรรณมีน้ำมีนวล.

แหมะ,แหมะ,แหมะ ๆ

[แหฺมะ] ว. เสียงดังอย่างเสียงน้ำหยด.

ประโดง

น. ลำน้ำขนาดเล็กที่ขุดจากลำน้ำขนาดใหญ่เพื่อชักน้ำเข้านาเข้าสวน เรียกว่า ลำประโดง, ลำกระโดง ก็ว่า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ