ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. อาการที่ยิ้มไม่ออกเพราะไม่พอใจ (ใช้แก่หน้า) เช่น เขาถูกดุเลยทำหน้ามุ่ย.
ว. อาการที่วางหน้าไม่สนิท กระดากอายเพราะถูกจับผิดได้เป็นต้น, หน้าเจื่อน ก็ว่า.
น. เครื่องส่องหน้า, กระจกเงา.
น. ผ้าห้อยหน้าอยู่ระหว่างชายแครง.
(ปาก) ก. ว่าใส่หน้าอย่างไม่ไว้หน้า.
ก. ตีประชันหน้าเข้าไป.
น. ส่วนกลางของฐานที่เป็นหน้าเรียบ.
น. ภายหลัง, หลังจากนั้น, ทีหน้าทีหลัง ก็ว่า.
ว. อาบหน้า (ใช้แก่นํ้าตา).
ว. ซึมเซ่อ เช่น หน้าเบอะ.
ก. ยิ้มวางหน้าไม่สนิท.
ก. ยิ้มน้อย ๆ อยู่ในหน้า.