ค้นเจอ 8,053 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "รอง ควศ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เทวษ

[ทะเวด] น. การครํ่าครวญ, ความลำบาก. (ส.).

ตะแหง่ว,ตะแหง่ว ๆ

ว. รบเร้าออดอ้อนเรื่อยไปจนน่ารำคาญ.

วรรณ,วรรณ-,วรรณะ

[วันนะ-] น. สี เช่น เบญจวรรณ แปลว่า ๕ สี, มักใช้เข้าคู่กับคำ สีสัน เป็น สีสันวรรณะ; ผิว เช่น ขอให้เจริญด้วยอายุ วรรณะ สุขะ พละ, มักใช้เข้าคู่กับคำ ผิวพรรณ เป็น ผิวพรรณวรรณะ; ชั้นชน, ในสังคมฮินดูแบ่งคนออกเป็น ๔ วรรณะ คือ พราหมณ์ กษัตริย์ แพศย์ ศูทร; หนังสือ เช่น วรรณกรรม วรรณคดี. (ส. วรฺณ; ป. วณฺณ).

วสันต,วสันต-,วสันต์

[วะสันตะ-, วะสัน] น. ฤดูใบไม้ผลิในคำว่า ฤดูวสันต์, วสันตฤดู ก็ว่า. (ป., ส.).

สันถว,สันถว-,สันถวะ

[สันถะวะ-] น. การนิยมชมชอบกัน, การสรรเสริญซึ่งกันและกัน; ความคุ้นเคย, ความสนิทสนมกัน. (ป.; ส. สํสฺตว).

ทุรัถยา

[-รัดถะยา] (แบบ) น. ทางไกล. (พงศ. เลขา).

วิศางค์

น. ๑ ใน ๒๐ ของเฟื้อง. (ส. วีศ + องฺค).

เบาะ

น. เครื่องรองรับซึ่งมีลักษณะนุ่ม เช่น เบาะยัดนุ่น เบาะรองนั่ง เบาะสำหรับเด็กนอน.

ตัวประกัน

น. บุคคลที่ถูกยึดหน่วงตัวไว้เพื่อใช้ต่อรอง.

ส้นรองเท้า

น. ส่วนล่างตอนท้ายของรองเท้าที่รองรับส้น.

หุ้มแพร

[-แพฺร] น. ตำแหน่งยศมหาดเล็กรองจ่าลงมา.

คชาชีพ

น. คนเลี้ยงช้าง, หมอช้าง, ควาญช้าง. (ป. คช + อาชีว).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ