ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. คนพูดพอประมาณ. (ป.).
ก. พูดจาเอะอะโวยวาย.
[-เหฺยา] ก. พูดเซ้าซี้จะเอาให้ได้.
ก. พูดหยอกล้อ, กระเซ้า.
ว. อาการที่พูดลากเสียง.
ก. เยาะเย้ย, พูดให้เขาอาย.
ว. อาการที่พูดกลับกลอกตลบตะแลง.
น. เรื่องที่พูดหรือเล่าติดต่อกันไป.
(สำ) ก. ดีแต่พูด แต่ทำไม่ได้.
(สำ) ว. ที่พูดสับปลับเชื่อถือไม่ได้.
ก. พูดเป็นสำนวนไม่ตรงไปตรงมา.
(แบบ) ว. ช่างพูด. (ป., ส.).