ค้นเจอ 2,125 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ป่าไม้"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ดักษัน

น. คนตัดไม้, ช่างไม้. (ส. ตกฺษนฺ).

ทารุ

(แบบ) น. ท่อนไม้, ฟืน, ชิ้นไม้. (ป., ส.).

แม่แคร่

น. กรอบไม้หรือไม้ไผ่ประกับแคร่ทั้ง ๔ ด้าน.

สีไฟ

น. เรียกไม้ที่สีให้เกิดไฟว่า ไม้สีไฟ.

ประตูป่า

น. ปากทางที่จะเข้าสู่ป่า, ประตูที่สะด้วยใบไม้กิ่งไม้สำหรับพิธีเทศน์มหาชาติ, ประตูเรือนที่ปักกิ่งไม้ไว้เวลานำศพออกจากบ้าน.

ยางน่อง

น. ยางไม้ที่ได้จากพรรณไม้หลายชนิด เช่น ต้นน่อง (Antiaris toxicaria Leschen.) มีพิษมาก พวกชาวป่าใช้ทาลูกดอกหรือลูกหน้าไม้ยิงสัตว์.

พราน

[พฺราน] น. ผู้หากินในทางล่าสัตว์เป็นต้น, ผู้ชำนาญป่า, เช่น พรานนก พรานป่า.

ไม้ใกล้ฝั่ง

(สำ) ว. แก่ใกล้จะตาย.

ไม้ขัดหม้อ

น. ไม้ทำเป็นชิ้นบาง ๆ ยาวประมาณ ๑ ศอก ใช้สอดขัดที่หูและฝาหม้ออะลูมิเนียมในเวลาเช็ดน้ำข้าว.

ไม้ควักปูน

น. ไม้หรือโลหะที่ทำรูปร่างคล้ายพายแต่เล็กมาก สำหรับควักปูนในเต้ามาป้ายพลู.

ไม้ค้ำโพธิ์

น. ไม้สำหรับค้ำกิ่งโพธิ์ ทำด้วยไม้จริงหรือไม้ไผ่ ปลายมีง่าม นิยมหุ้มผ้าแดงและผ้าขาว.

ไม้จั่วไพ่

น. ไม้ที่ใช้ช่วยในการเปิดไพ่หรือลากไพ่จากในกองออกมาจั่ว ในการเล่นไพ่ตอง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ