ค้นเจอ 435 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปะดาบ,ฟันดาบ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปฐมฤกษ์

[ปะถมมะ-] น. ช่วงเวลาแรกของฤกษ์. ว. เริ่มแรก เช่น ฉบับปฐมฤกษ์.

ปณต

[ปะนด] ก. ประณต. (ป.; ส. ปฺรณต).

ปถพี

[ปะถะ-] น. แผ่นดิน. (ส. ปฺฤถวี; ป. ปวี).

ปถมัง

[ปะถะหฺมัง] น. วิธีทำผงด้วยเวทมนตร์คาถาเพื่อความศักดิ์สิทธิ์.

ปโยชนม์

[ปะโยชน] น. “ผู้มีนํ้าเป็นที่เกิด” คือ เมฆ. (ส. ปโยชนฺมนฺ).

ปรัมปรา

[ปะรำปะรา] ว. สืบ ๆ กันมา, เก่าก่อน. (ป., ส.).

ปริตโตทก

[ปะริดโตทก] น. นํ้าพระปริตร, นํ้าพระพุทธมนต์. (ป.).

ปริโยสาน

[ปะริ-] น. ที่สุดลงโดยรอบ (หมายความว่า ที่สุดหรือจบลงอย่างบริบูรณ์แล้ว), จบ. (ป.).

ปริวิตก

[ปะริ-] ก. นึกเป็นทุกข์หนักใจ. (ป. ปริวิตกฺก ว่า การตรึกตรอง).

ปวาส

[ปะวาด] ก. ประพาส. (ป.; ส. ปฺรวาส).

ปวาฬ

[ปะวาน] น. ประพาฬ. (ป.; ส. ปฺรวาฑ).

ปสูติ

[ปะสูด] น. ประสูติ. (ป.; ส. ปฺรสูติ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ