ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปะถมมะ-] น. ช่วงเวลาแรกของฤกษ์. ว. เริ่มแรก เช่น ฉบับปฐมฤกษ์.
[ปะนด] ก. ประณต. (ป.; ส. ปฺรณต).
[ปะถะ-] น. แผ่นดิน. (ส. ปฺฤถวี; ป. ปวี).
[ปะถะหฺมัง] น. วิธีทำผงด้วยเวทมนตร์คาถาเพื่อความศักดิ์สิทธิ์.
[ปะโยชน] น. “ผู้มีนํ้าเป็นที่เกิด” คือ เมฆ. (ส. ปโยชนฺมนฺ).
[ปะรำปะรา] ว. สืบ ๆ กันมา, เก่าก่อน. (ป., ส.).
[ปะริดโตทก] น. นํ้าพระปริตร, นํ้าพระพุทธมนต์. (ป.).
[ปะริ-] น. ที่สุดลงโดยรอบ (หมายความว่า ที่สุดหรือจบลงอย่างบริบูรณ์แล้ว), จบ. (ป.).
[ปะริ-] ก. นึกเป็นทุกข์หนักใจ. (ป. ปริวิตกฺก ว่า การตรึกตรอง).
[ปะวาด] ก. ประพาส. (ป.; ส. ปฺรวาส).
[ปะวาน] น. ประพาฬ. (ป.; ส. ปฺรวาฑ).
[ปะสูด] น. ประสูติ. (ป.; ส. ปฺรสูติ).