ค้นเจอ 5,758 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปภ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประติ,ประติ-

เป็นคำสันสกฤตใช้เหมือน ปฏิ. (ดูคำที่มี ปฏิ หรือ ประติ นำหน้า).

ประดาป

น. ความร้อน, ความร้อนใจ, ความร้อนรน; อำนาจ, ความเป็นใหญ่, เกียรติยศ. (ส. ปฺรตาป; ป. ปตาป).

โทธก

[-ทก] น. ชื่อฉันท์วรรณพฤติ กำหนดด้วย ๓ คณะ เป็น ภ คณะล้วน (ตามแบบว่า โทธกมิจฺฉติ เจ ภภภาคา) ตัวอย่างว่า มิตรคณาทุรพาละทุพลมี นามก็กระลี หินะชาติ ประกาศภิปราย. (ชุมนุมตำรากลอน).

ประบาต

น. เหว. ก. ตกลงไป, ตกไป. (ส. ปฺรปตน; ปปตน).

อมตบท

น. ทางพระนิพพาน. (ป. อมตปท; ส. อมฺฤตปท).

บพิธ

[บอพิด] ก. แต่ง, สร้าง. (ป. ป + วิ + ธา).

บัฏ

น. ผืนผ้า, แผ่น. (ป., ส. ปฏ).

บัพชา

[บับพะชา] น. บรรพชา, การบวช. (ป. ปพฺพชฺชา).

บัพพาชน์

[บับพาด] (แบบ) น. การขับไล่. (ป. ปพฺพาชน).

เบญจก

[เบนจก] น. หมวด ๕. (ป. ปญฺจก).

ประจุคมน์

ก. ลุกขึ้นต้อนรับ. (ป. ปจฺจุคฺคมน).

ประทุฐ

[ปฺระทุด] ว. ชั่ว, ร้าย. (ป. ปทุฏฺ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ