ผลการค้นหา

ปภาวิน* *ปภาวิน *ปภาวิน*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 23,143 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปภาวิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไพสิฐ

ว. ประเสริฐ, วิเศษ. (ป. วิสิฏฺ; ส. วิศิษฺฏ).

วิชน

[วิ-ชน] ว. ปราศจากคน, ร้าง. (ป., ส.).

วิรุฬห์

ว. เจริญ, งอกงาม. (ป.; ส. วิรูฒ).

วิโรฒ

ว. งอกงาม. (ส. วิรูฒ; ป. วิรุฬฺห).

วิษักต์

ว. ติดอยู่, พันอยู่, พัวพัน. (ส.; ป. วิสตฺต).

เววัณ

ว. ต่างวรรณะกัน. (ป. วิวณฺณ, เววณฺณ; ส. วิวรฺณ).

ประสันนาการ

น. อาการเลื่อมใส. (ป. ปสนฺนาการ).

โลกวิทู

[โลกะ-] น. “ผู้รู้แจ้งซึ่งโลก” คือ พระพุทธเจ้า. (ป.; ส. โลก + วิทุ).

สันติภาพ

น. ความสงบ เช่น โลกต้องการสันติภาพ จงร่วมมือกันรักษาสันติภาพของโลก. (ป. สนฺติ + ภาว).

ปวัตน,ปวัตน-,ปวัตน์

[ปะวัดตะนะ-, ปะวัด] น. ความเป็นไป. (ป.).

ปสันน,ปสันน-,ปสันนะ

[ปะสันนะ] (แบบ) ก. เลื่อมใส. (ป.).

วิปริต

[วิปะหฺริด, วิบปะหฺริด] ก. แปรปรวน, ผิดปรกติ, ผิดแนวทาง, แปรปรวนไปข้างร้าย, กลับกลายไปข้างร้าย. (ป.; ส. วิปรีต).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด